"mış"larım ve Ben

Beynim boş değil. Bakışlarım boş olabilir ama bu sizi yanıltmasın. Beynim kesinlikle çok gürültülü. Evet, hep aynı sorular... "Ne zaman..." ile başlayan soruların ardı arkası kesilmiyor. O yüzden o kadar gürültülü ki beynimin içi... Takılmış bir plakla yaşıyor gibiyim.

Issız Çöllerden Serin Sulara Demek İsterdim

Ama diyemiyorum. İçinde bulunduğum dünya gittikçe daha da çölleşiyor. Yaptığım her şeye rağmen yaşadığım dünyayı kuraklıktan kurtaramıyorum. 

Pek çok şeyi denedim ve hala deniyorum. Beslenme, spor, el işi, dizi, film, oyun, arkadaş buluşması, ufak tatil kaçamakları... Ama hala hepsinden aldığım verim çok az. Çünkü günün sonunda ben, evim ve hayvanlar alemi kalıyoruz. Her birimiz Bay Nerd'ün yokluğunu hissediyoruz. Birbirimizi avutmaya çalışıyoruz ama nafile.

Dandik dönem 6 ayı geçti ve hala bitiş çizgisini göremiyoruz. 

İnsanlardan "Elbet bitecek, bitmek zorunda." cümlesini duymaktan o kadar sıkıldım ki... Biteceğini ben de biliyorum. Her türlü bitecek. Ama bu beni rahatlatmıyor. Önceden rahatlatıyordu çünkü kafamda 6 ay ile 1 sene arasında biteceğini düşünüyordum. Şimdi 6 ay geçti. Koca bir 6 ay, hiçbir gelişme olmadan geçti. Neden sonrasında olsun ki? Neden 2 sene sonra olmasın? Bunun aksini iddia edecek bir allahın kulunu tanımıyorum.

Bunun aksini bana dün tarot kartları söyleyebildi ancak. Mantığımın ötesinde, gerçeklikten uzak tarot kartları.

Zaten elle tutulur şeyler işimize yaramıyor, bari totemler, kartlar, fallar yüzümüze gülsün de oyalanabilelim.

Bir Gün Gene Akşamdan Kalmışım

O kadar akşamdan kalmayım ki ancak o kadar olur. Belki de ilk defa, uzun akşamdan kalmalarımdan sonra ilk defa, evden, yataktan çıkmayı istemedim. Uyandım ve önümdeki günü nasıl bitireceğimi düşündüm bir süre. Ve anladım ki düşünerek bitmeyecek. Aksiyona girmek şart.