Seni Bulduğuma Çok Memnunum Since Otar Left

Kendimi hiçbir filme bu kadar yakın hissetmemiştim. 2003 yapımı Julie Bertucelli'nin Since Otar Left filmi, bulduğuma ve izlediğime son derece mutlu olduğum bir film oldu. 

Feminist Film Toplaşması fikri ile 2000'lerde çıkan feminist filmler arayışına giriştim. İzleyip de aklımda yer eden ve "feminist film" olarak değerlendirdiğim filmlerden esinlenerek "Google'ın götürdüğü yere git" politikasını izlemeye başladım. Bu yolculuğum beni Fransız kadın yönetmen Julie Bertucelli'nin ilk uzun metraj filmi Since Otar Left'e ulaştırdı. Bundan önce belgeseller çekmiş olan Bertucelli, bu filmi ile pek çok ödül almış. Yüksek puanı, aldığı iyi eleştirileri ve konusu ile film tabii ki beni cezbetti ve listeye attım.

Yaşadığın Çağı Sevdiren Film The Nightingale

Korku filmi maratonumda çeşitli problemler ile karşılaştım. Bu problemin ilki benim listeye eklediğim filmi eksik araştırmamdan kaynaklandı. Ama çok geçerli olduğunu düşündüğüm bir sebebim var. 

2014 yapımı The Babadook filmi çok beğendiğim bir korku filmidir. Aslında şimdi düşününce o filmi şu an sahip olduğum yorumlama yetisi ile tekrar izlemem lazım. Neyse, filmi izlerken çok korkmuş dolayısıyla da çok beğenmiştim. Basit bir hikayesi, gergin bir atmosferi, çok iyi oyunculukları olan bir filmdi. O yüzden, bütün bu maraton hadisesini başlatan korku filmi listesinde The Babadook'la karşılaşınca çok mutlu olmuştum. Ama bu mutluluğum, yönetmen hakkında hiçbir bir bilgi sahibi olmayışımı idrak etmemle son buldu. Hemen ufak çaplı araştırma için Jennifer Kent hakkında biraz vikisel okumalar yaptım. Basit araştırmam beni Kent'in son filmi The Nightingale'e ulaştırdı ve ben çok fazla düşünmeden filmi Korku Filmi Maratonu listesine ekledim. Neden? Çünkü The Babadook'un yönetmeninin filmi! Ve basit mantığım, korku filmi yapan bir yönetmenin diğer filmlerin de korku filmi olacağından son derece emindi.

RadyoBeyin'de Eski Bir Dostu Ağarlıyoruz

Bayan Kene, sabah kafeyi açma işlemlerini gerçekleştirdikten sonra açık olduğuna dair en güçlü işareti veren telefonun yanına gitti. Bu güne, bu havaya ve bu ruh haline yakışır şarkı üzerinde düşünmeye başladı. 

İşte bu noktada RadyoBeyin olarak kontrolü elimize almamız gerektiğini fark ettik!

Beni Özledin mi?

İş amaçlı yazma aktivitemi geri bıraktığım için artık kendi çöplüğümde istediğim gibi, umarsızca, anlamsızca ve çokça yazabilirim! 

O zaman iyi haftalar!

Aslında araya RadyoBeyin girmek istedi ama engel oldum. Öncelik benim. Öncelik her zaman Bayan Kene'nin!

Dünyadan Nefret Ettiğim Bir Gün

Farkında mısınız, bilmiyorum ama koca bir senenin 3'te birini bitirmek üzereyiz! Şikayet ede ede geçirdiğimiz koca bir 2020'den sonra şimdi de şikayet ede ede 2021'i yarılamaya doğru gidiyoruz. Ve ben bu yolculukta dün, bütün dünyadan nefret ediyordum.

Sabah terleyerek uyandım. Bu yazın habercisi değil. Bu ya hasta olacak olmamın habercisi, ya kabus görmüş olmamın ya da odanın havasızlığının. Özellikle de uyandığınız zaman pencerenin dışında gri bir hava varsa bu kesinlikle yazın habercisi değil! Doğal olarak, her normal insan gibi, ben de yataktan nefret ederek kalktım. Üstüne kalktığım saatin kalkmam gereken saatten çok ileride olduğunu fark edince ve gözlerim hâlâ kapanmak için benimle amansız bir savaş verdiğinde hayata olan nefretim adım adım artmaya başladı. Aslında çalıştığım gün değildi. Vücuduma karşı bu yorucu savaşı vermek zorunda değildim. Yatağın çağrısına ve havanın kasvetine uyarak yatağa geri yatıp yorganı kafama çekebilirdim. Ama birincisi terlemiştim ve ikincisi yapmam gereken işler vardı.

Bu Nasıl Bir Pazartesi?

Bayan Kene öyle bir pazartesi geçirdi ki bütün haftayı es geçebilir ve cumartesiden hayatına devam edebilir.

Sabahın soğuğu suratına vurup burnuna da açan bahar çiçeklerinin kokusunun gelmesi ile yeni haberi için yeterli ilhamı alarak güne başladı, Bayan Kene. O yüzden Çoko'yla yürüyüşten döndükten sonra ilk yaptığı şey bardağına kahvesini koymak ve bilgisayar başına geçmek oldu. 

Haberini yazmayı bitirdiğinde evden çıkma vakti de gelmişti. Çantasına mutfak tartısını atmayı hatırladı büyük bir başarı ile. Eksik bir şekilde arabaya bindiğini düşünürken yeni yaptığı tatlıları almadığını hatırlayarak hemen bu eksikliğini de giderdi ve kendisini tebrik etti.

Korku Türünün Nadide Eserlerinden Dead of Night

Korku maratonunda 4. filmi geride bıraktık ve uzun süren hayal kırıklığım sona erdi. Bunu başaran da 1945 yapımı, siyah beyaz bir korku filmi!

Maratona ilham veren listede Edgar Wrigth ismi ile karşılaşılınca karmaşık hafızam, bu isme bir yerde aşina olduğuma dair alarmlar çalmaya başladı. Ben de hemen teknolojinin nimetlerinden yararlanarak hafızamı huzura erdirdim. 

Favori filmlerim arasında yer alan Shaun of The Dead filminin yönetmeni olduğunu görünce hafızamın unutkanlık seviyesinden utanç duydum. Ayrıca yönetmenin aynı zamanda pek beğendiğim Baby Drive filminin de yönetmeni olduğunu görünce, bir daha unutmaması için beynime ufak çaplı bir ayar çektim. Sonra da korku filmi listesine geri dönerek Edgar Wright'ın sevdiği korku filmine baktım.