Portrait of Bayan Kene by Dall-E

Artık Seninle Böyle Bir İlişkim Var İstanbul

İstanbul'un benim için iki güzelliği var. Bunlardan bir tanesi, yolculuğun amacı, Bay Nerd'ü görmek. Bir diğeri ise sinemaya gidebilmek. Gerçekten İstanbul'da yapılacak tek güzel, mantıklı ve beni mutlu eden şey sinemaya gitmek. 

Son gidişimde bunun bana ne kadar iyi geldiğini biraz daha anladım. 

Cuma günü Bay Nerd'le görüşten çıktım. Kafamda hali ve tavrı ile ilgili çeşitli sorunlar ve bu sorunları nasıl çözebileceğim konusunda düşünceler dönüp duruyordu. Bir yandan da güzel bir görüşme olmuştu aslında. Sanki her şey normalmiş gibi muhabbet edebilmiştik bir an. O bir an... Mükemmeldi...

Ekspresyonizmin Dalgaları

Dün, The Humans filmi ile güzel bir gece geçirdim diyebilirim. Senaryosu ve yönetmenliği Stephen Karam'a ait olan bu tek mekanda, tek bir günü anlatan aile yemeği filmi beklentilerimi karşıladı diyebilirim. 

Ne beklediğimi anlatmak için ise zamanda biraz geriye gitmemiz gerekiyor.

Sakin Sularda Geziniyoruz Bugün

Bir şekilde, 15 ayın sonunda hayatımı bir rutine oturttum. Hoş, sadece iki haftadır günlerim aynı şekilde geçiyor ve belki de "rutin" demek için bir az erken ama hayatımı bir rutine oturttuğum düşüncesi kendimi iyi hissettiriyor. O yüzden biraz erkenci davranacağım ve "rutin" olarak tanımlayacağım.

Ve çok büyük ihtimal, bu yazıyı yayınladıktan iki üç gün sonra hayatım tamamen farklı bir yola girecek ve rutinimden geriye hiçbir şey kalmayacak. Genelde böyle oluyor. Ne zaman bir şeyden artistik bir şekilde bahsetsem ilerleyen tarihlerde bahsettiğim şey neyse tamamen yerle bir oluyor. Ama ben bahsetmekten vazgeçmiyorum. Acaba içten içe bozulmasını istediğim için mi?! 

Yok yok, bu sefer o kadar derin kanallarda gezinmeyeceğiz. Basit bir yazı yazacağız. Basit rutinimizden bahsedeceğiz ve bununla gurur duyacağız.

Kısıtlı Diyaloglar

Öncelikle regl olduğumu söyleyerek başlamak istiyorum. Bu da demek oluyor ki pazartesi günü yayınladığım "En Mutlu Gün" yazısının kaynağı PMS. Ve bu da demek oluyor ki ben ne zaman regl olacağım konusunda çok yanlış hesaplamalar yapıyorum. Neyse ki bunun için çeşitli uygulamalar var. O yazıyı yazmadan önce o uygulamayı açıp baksaydım yazının kaynağının bir PMS atağı olduğunu anlayabilirdim. Ama bakmadım, çünkü regl olmayacağım çok emindim! 

Bu gün Beyaz Fonlu Uzman ile güzel bir seans geçirdim. Biraz pazartesi günü hissettiğim ruh halinden bahsettik, biraz da bu aralar kendimi çok yalnız hissettiğimden, diyaloglardaki kısıtlamaların ne kadar gözüme battığından, bunun beni ne kadar rahatsız ettiğinden konuştuk. Bir noktada bu konuda kendisine bile gıcık olduğumu söyledim. Seansları bitiriş şeklinin beni rahatsız ettiğinden, kendimi önemsiz ve yalnız hissettirdiğinden bahsettim. Ama bundan gülerek bahsettim çünkü gerçekten çok komik! Benimle seans yapması için para verdiğim bir psikoloğa bana ayırdığı süre bitince gıcık oluyorum! Gerçekten çok komik. Bunu ona da söyledim. Bitmemesini mi isterdiniz, diye sordu.

Önce Nick Cave Sonra Cronenberg

İki gecedir film konusunda inanılmaz ilerleme kaydettiğimi düşünüyorum. Bu gelişmeleri Türk İşi Jarlaxe'a borçlu olduğumu da söylemek isterim. Muhtemelen blogumu artık okumuyor ama eğer olur da bir gün okursa ve bir gün bu yazıya rastlarsa, ona teşekkür ettiğimi bilmesini isterim. Her şey için teşekkür ettiğimi.

Evet, Mubi eskiden olduğum film izleyicisi kıvamına dönüşmemde büyük bir adım atmama yardımcı oldu.

En Mutlu Gün

Ayın 20'si değil ama ben ayın 20'sinde hissetmem gereken hüznü ve boşluğu hissediyorum. Bunu hissetmek için o kadar yanlış bir gün ki... Çünkü Bayan Commandante'nin en mutlu günü belki de bu gün. Ve belki de benim bu kadar mutsuz hissetmemin bir sebebi de bu.

Kulağa korkunç geliyor sanki... Ama hissettiğim "haset"den çok daha farklı bir şey. 

Ya da belki hissettiğim "haset"i bir mantık çerçevesine oturtmak için bunları zırvalıyorum. Bilmiyorum. Belki bunu anlamama sen yardımcı olursun Charlie.

Love & Other Drugs

Şimdi bu filmden bahsetmeden önce zamanda biraz geriye gitmemiz gerekiyor. Zira bu şekilde neden romantik bir film hakkında yazı yazdığımı anlayabiliriz.

Haftalar önce, Bay Nerd'e olan özlemim fena kabarmışken rüyamda Bay Nerd'ü görmektense gidip, 50m^2 adlı türk dizisindeki başrol oyuncusu olan Engin Öztürk'ü gördüm. Müstehcen bir rüya değildi. Sadece aramızda bir nevi toksik bir ilişkinin olduğunu gösteren bir rüyaydı. Ben ilgi bekliyordum ama o ilgi göstermekten çok uzak olduğu gibi bir yandan da aslında kötü davranıyordu.

Bozuk Zihnimin Çıktıları

Başımı Bay Nerd'ün göğsüne gömüp saatlerce ağlamak istiyorum. 

Geçen haftadan beri içimde inanılmaz bir huzursuzluk var Bay Nerd ile alakalı. Bunların bazı çok açık sebepleri var:

Neredeyse 3 haftadır kendisinden mektup alamadım. Hem yazdığım mektuplara verdiği cevapları merak ediyorum hem de ona dair bir şeyler okuyarak ruh hali hakkında bir fikir edinmek için büyük bir açlık duyuyorum.

Film Çarklarını Zorlamanın Zamanın Geldi

Birkaç gündür iyi bir film arayışı içindeydim. Bu durum, bu aralar sık yaşadığım bir şey değil, zira kendimi asla film izleyecek kadar odak sahibi hissedemedim. Film izlemektense kendimi 20 dakikalık dizi ve aniemelerle oyaladım. Ama bir noktada film izleme işine geri dönmek de istiyordum. Kolları sıvadım ve Netflix'de film arayışına giriştim. 

Farklı platformları da deneyebilirdim ama sadece Netflix'i karıştıracak kadar enerjim olduğunu hissediyordum.