Konuğumuz Bayan Kene

"Aramıza tekrar hoş geldiniz Bayan Kene. Görüyorum ki yakın arkadaşlarınız Charlie ve Holden'ı da yanınıza almışsınız." diyor üzerinde kırmızı bir döpiyes olan saçları, elleri ve yüzü bakımlı olan spiker. 

Bayan Kene suratına zoraki bir gülümseme yerleştiriyor. Spikerin karşısında kendi bakımsız saçları, elleri ve yüzü ile olmaktan rahatsız. Ama bir yandan da orada olması gerekiyor. Dinlemesi ve anlatması gerekiyor. En azından yanımda onlar var, diye düşünüyor. Solunda kafasındaki kasketi ellerinin arasında almış Holden oturuyor. Yüzünde yarım bir gülümseme, o da Bayan Kene gibi huzursuz bir şekilde bekliyor. Sağında ise eski püskü ayakkabıları ayağına büyük gelen Charlie. Charlie üzerindeki pespaye kıyafetlerden rahatsız gibi gözükmüyor. Sanki kafasındaki şapka ve elindeki baston bütün pespayeliğini atıp ona beyefendi bir hava katıyor. İyi ki onlar var, diye içinden geçiriyor Bayan Kene. Yoksa buna cesaret edemezdi.

Spiker sessizliği hemen bozması gerektiği mesajını alıyor ve yüzünde tatlı, anlayışlı bir gülümseme ile soruyor; 

"Nasılsınız Bayan Kene?"

"Bok gibiyim." diyor Bayan Kene. Holden kasketi ile oynarken minik bir zafer kahkahası atıyor. Charlie ise biraz mahçup bir şekilde spikere gülümseyip Bayan Kene'yi dürtüyor dirseği ile.

Ufak uyarı işe yarıyor ve Bayan Kene ekliyor;

"Siz nasılsınız?"

Charlie gösterilen kibarlıktan çok memnun bir halde yüzüne kocaman bir gülümseme yerleştiriyor. Holden gözlerini kasketinden ayırmadan ufak bir şekilde kıkırdıyor. 

Spiker hatırının sorulmasından dolayı çok memnun oluyor. Bu şartlar altında birinin onun hatırını sorması ne büyük bir nezaket! 

"Çok teşekkür ederim." diyor. "İşler biraz yoğun, koşturmaca ile geçiyor günler. İş, ev derken insan zamanın nasıl geçtiğini anlamıyor." diyor. "E tabii, bu pandemide de bir yere gidilmiyor. Hepimiz sıkıldık evde oturmaktan... İnsan özlüyor şöyle bir yere gideyim, bir kahve içeyim, arkadaşlarımla sohbet edeyim..."

Holden ilk defa dikkatini spikere veriyor. Kafasını kaldırıp kadının gözlerinin içine hayretle bakıyor. Charlie'nin yüzündeki gülümseme kadının hayata, salgına, işine dair sarf ettiği her cümle ile biraz daha siliniyor. Yerini bir şaşkınlık alıyor. Bayan Kene ise dinliyor. Gözlerini kadının düzgün burnuna dikmiş dinliyor. Ya da en azından dinliyor gibi gözüküyor. Ama işini çok iyi yaptığı aşikar zira kadın kendine duyulan ilgiden gittikçe daha da memnun oluyor. En sonunda onu da dinleyen birileri var! Ne kadar anlayışlı bir kadın, ne kadar güçlü bir kadın, ne kadar iyi gözüküyor...

"...geçen hafta görüştük en sonunda! Çok güzel oldu, çok özlemişiz, iyice..." lafı kesiliyor ve elini kulağındaki kulaklığa götürüyor. Gözlerini yere dikip bir süre kulağına gelen talimatları dinleyip kafasını sallıyor.

Kırmızı döpiyesinin içindeki omuzlarını karşısındaki çocuğa anlayışla yaklaşmayan çalışan bir yetişkin gibi öne doğru eğiyor. "Evet, bizden bu kadar haber yeter. Biraz da sizi dinleyelim, Bayan Kene." diyor. "Nasıl geçiyor günleriniz?"

Holden'ın kasılan elleri gevşiyor, bakışlarını kasketine indiriyor. Charlie programın formatına dönmesinden son derece memnun oluyor ve bu memnuniyetini minik bir tebessümle gösteriyor gözlerini kırpıştırarak. Sonra da Bayan Kene'ye bakıyor. Konuşması için cesaretlendirmek istiyor. 

Ufak bir göz göze geliş ile Bayan Kene sıranın kendisine geldiğini anlıyor. Kadının en son ne dediğini hatırlamıyor ama klasik soruyu yönelttiğini tahmin ediyor. 

"İdare ediyorum." diyor. Kadın ne kadar ilgi ile dinlediğini göstermek için kafasını eğiyor hafifçe. "Bilirsiniz işte," diyor Bayan Kene. "Kelimenin tam anlamıyla bir sikim yapmıyorum."

"Biliyorsunuz tabii ki bu günler de geçecek." diyor spiker.

"Evet, tabii ki biliyorum." diyor Bayan Kene.

"Bütün bunları birkaç sene sonra gülerek hatırlayacaksınız." diyor spiker.

"Neden?" diye soruyor Bayan Kene, "Bay Nerd izci kampına falan mı gitti?" Holden bir kahkaha patlatıyor. Charlie yerinden...

TEKNİK BİR ARIZADAN ÖTÜRÜ YAYINIMIZA ARA VERİYORUZ. YAŞANILAN AKSAKLIK İÇİN ÖZÜR DİLERİZ.