Taklit

Bayramın bir anlamı yok, diye düşünüyor Bayan Kene. En azından benim için bir anlamı yok.

Düşüncelerini tükenmez kaleminin git-gelleri ile somutlaştırıyor.

Hele de ilk günü, diye ekliyor, kesinlikle çekilmez. Sabah hazırlıkları, ilk gün gerginlikleri, iğrenç, akma çabası içerisinde olup akamıyor olmanın yarattığı sinirli trafikle boğuşma saatleri... Bayan Kene bütün bu işkencevari ritüellerin, zaten ayda bir iki kere yapılan sülale toplantılarına bir yenisi eklemek için değmeyeceğine inanıyor.

"Ailecek toplanmak mı?! Daha geçen hafta görüşmedik mi?"
"Ama bu bayram!.."

Uuu, beybi...

Bayan Kene evden çıkmadan, eve kaçta döneceğini düşünüyor. Bayram gününün genel anlamını kaybedip, kendisi için anlamlanacağı zamanı tahmin ediyor.

Çünkü Bayan Kene için bayramın tek anlamı tatil. Biraz tatil, biraz uyku, biraz uzaklık... Sabahları yatağı geç terk edip, geceyi istediklerini yaparak kapamak. Haftasonuna denk gelmeyen bayramın tek özelliği bu, onun için.

Bayan Kene için bayramın ikinci günü de ayrı. Bu sefer de gereksiz komşu ziyaretleri. Evde pijamalarınla oturamamanın yarattığı memnuniyetsizlik ve oturduğun süre zarfı boyunca da çevreye verilen huzursuzluk. Odaya çekilip hiç çıkmamanın ne kadar güzel olacağı düşüncesi güzel bir rüya.

Ama, diye düşünüyor Bayan Kene, bu bayramın ayrı bir b.ktanlığı var.

İpe sapa gelmez senaryoların sonucu hissedilen huzursuzluk ve korku. Sorulan sorulara alınan cevaplarda ki tatminsizlik ve bu tatminsizliğin getirdiği asabiyet. Yorgunluk, bıkkınlık ve sinir.

Bayan Kene, yanındaki koltuğa uzanmış Bayan Mavi'ye bakıyor. Baş ağrısı tutmuş kadın, bir yandan akan burnunu siliyor. Bayramın bütün b.ktanlığını yaşıyor. En çok da yorgunluk, bıkkınlık ve sinir.

Saat 4'e geliyor. Sabaha karşı 4.

Aslında Bayan Kene biliyor. Korkulacak bir şey olmadığını biliyor. Kuruntulardan daha öte olmayacaklarını biliyor. Çünkü onlar, dram filmlerinin giriş gelişme sonuçlarının sahneleri. Bayan Kene'nin bu gibi filmlerle işi olmaz. Seyreder ama içinde bulunmaz. Ona ait hiçbir şahıs da bu filmlerin içinde rol almaz. Bunun bilincinde. Ama korkaklığı, bazen Bayan Kene'nin süper gücü olan Mantık'ını etkileyen bir kriptonit haline geliyor. Neyseki ara sıra. Neyseki çok düşünen bir insan değil.

Bayan Kene'nin anı kırıntıları arasında bir isim kafasına takılıyor. Taklitçi yengeç. Çılgın Korsan Jack'in bir bölümünde gördüğünü hatırlıyor. Ne çizgi film ne de taklitçi yengeçin o bölümdeki rolü Bayan Kene'ye onu hatırlatan. "Taklitçi" kelimesi kilit olan.

Defterini kapamaya hazırlanırken Bayan Kene bütün bunlara sebep olan insana teşekkürlerini sunması gerektiğini düşünüyor. Bu satırların kurgusu kesinlikle ona ait değil. Karakterler, mekanlar ve olaylar Bayan Kene'nin çarpıtılmış gerçeklerinin farklı bir yansıması ama anlatım kesinlikle ona ait değil. Kilit kelime durumu çok güzel anlatıyor. Anlatım tamamen bir "taklit". Bayan Kene de tamamen bir "taklikçi". Ama hem yazması hem de okuması zevkli, diye kendini bir şekilde teselli ediyor. Ya da "teselli etmek"nin yerine daha iyi bir kelime buluncaya kadar idare ediyor.

Bu gecenin son notu da bunu Doktor Civan'a verip vermemek oluyor. Vermeye karar verirse bir iki açıklama anlamında not düşmesi gerekir. Ayrıca yazdıklarını vermenin de Doktor Civan'la ilişkisine pek yapıcı bir etki yaptığını da düşünmüyor. Bazen Bayan Kene, onu korkuttuğunu bile düşünüyor. Ya da hayal kırıklığına uğrattığını. Bunu nasıl yaptığından emin değil ama işte Mantık'ının s.çtığı diğer bir anda bu.

Hadi git yat, diyor Bayan Kene. Bu kadar yazdığın yeter. Özgün de değiller zaten, diyor. Bu gereksiz eleştirinin bir anlamı yok aslında. Zira yazdıklarından zevk alıyor. Yazmaktan zevk alıyor. Bayan Kene içten içe iyi bir taklitçi olduğuna da inanmakta ama bunu asla sesli söyleyemiyor. Taklitçi olmaktan korktuğu için değil. İyi bir taklitçi olamamaktan korktuğu için. Ama seviyor. En azından gerçekten içinden gelerek yaptığı tek şeyin bu olduğunu biliyor.

Bayan Kene kapanışı güzel yaptığına inanarak defterini kapıyor.