Normalde başlıklarımdaki kelimelerin baş harfinin büyük harf olmasına dikkat ederim ama şu an çok farklı bir noktadayım.
Keşke Mükemmel Çevirmen şu an bu satırları okusa... Ama okusa benden tiksinir. Daha önce tiksinmişliği var. Özellikle "Okumaya dayanamadım!" dediği bazı yazılarım bile var. Bence bu da bir başarı!!
Kaç tane içtin? Görüşme nasıl geçti? Madem görüşme böyle iyi geçti neden 6 tane bira içiyorsun?
İnan, hiç bilmiyorum...
Yok oluşuma içiyorum...
Belki de Düşünür Veggie... Evet?? Bu cümleye başladım ama arkasını getiremedim... Kim bilir neler diyecektim... Kim bilir...
Kafam allak bullak. Tek aklımda kalan şey, çok net bir şekilde, Bay Nerd'ün "Sarılabiliyoruz!" demesi! Bu 90 gün boyunca duyduğum en harika şey olabilir. Muhtelemen Bay Nerd, bana pek çok harika şey söyledi ama şu anda bu en başta geleni, çünkü bana en çok hitap eden şey! Ona dokunmak, ona sarılmak, onun varlığını hissetmek...
Bunlar 27 Nisan'dan beri hissetmediğim şeyler...
Ne kadar mutsuz ve ne kadar üzgün olduğumu anlatacak kelimelerim yok. Çok basit bir dille anlatıyorum; yok!! Olamaz! Çünkü böyle bir boşluk yaşamadım! Kimse yaşayamaz, bu kadar da netim! İddia eden varsa, buyursun gelsin, tartışalım!
Peki görüşme nasıl geçti? Bize biraz Bay Nerd'ü anlat... Çünkü asıl onun nasıl olduğunu bilmek istiyoruz...
Nasıl olduğunu duymak isterdiniz?! Gripten fenalaştığını duymak istemeyeceğini düşünüyorum zira onun haberini ben bile çok geç aldım! Annem biliyordu ve ben bir hafta sonra haberini aldım! Bütün bir limonu kabukları ile yediğini okuduğum zaman... İyi mi kötü mü, gerçekten anlam veremiyorum. Neyse, en azından zencefil ile karabiberi kaynatıp ona içirecek kadar yakın arkadaşları varmış! Yatağını ona verecek yakın arkadaşlarının olduğu gibi... Onu, orada da seven insanların olduğunu bilmek gerçekten büyük bir mutluluk!
Hala kendine güveni yerinde değil. Bence bunu net bir şekilde söyleyebilirim. Ama zaten kim olmasını bekliyor ki?! 90 gün boyunca evinden, sevdiğinden, ihtiyacı olandan mahrum kalmak nasıl bir şey, bana söyleyebilir misin? Lütfen, dinliyorum...
Bu gece alkolik olduğumu bir kere daha kendime kanıtladım. Okçulardaki evime 22.30 civarı geldim. Mükemmel Çevirmen'i gelişmelerden haberdar etmek için aradım ve alkole aç bir topluluğun olduğunu duydum. Bu alkole aç bir Bayan Kene'nin bünyesini doyuracak kıvama en yakın yerleşme yeri anlamına geliyordu. Bunu da demekten zerre kadar gocunmuyorum! Neticede bira yetmez deyip, gidip bira alan olanlar! Her ne kadar o bira zulasını ben çökertsem bile! Ben kendime 2 tane bira alarak ortama girdim ben 6 tane bira içmiş olarak çıktım. Bu gerçekten sonra beni kimse içmeye çağırmazsa anlarım! Ki bana vaat edilen 3 bira idi!
Sanırım klavye üzerinde sızacağım. Peki müzik ne olsa, "High Hopes" olmaz... Benim hiçbir ümidim yok. Bütün ümitleri ağustos ortasına sakladım.
Bu arada bilmeyeniniz varsa, ben eşimin, 30 Nisan (evlilik yıldönümümüz!)'dan bir sene sonra eve dönmesini umuyorum! Daha erken bir tarihe bahise oturmak isteyen varsa beri gelsin, ben her türlü varım!
Bay Nerd, çok başarılıydı, belli bir bardaktan sonra bana içinde meyve suyu yüzdesi 90, alkol yüzdesi 10 olanlar içecekler hazırlıyordu. Seni çok özledim Bay Nerd! Sağlıklı yaşamımın kaynağı senmişsin meğersem!
Bu gün seni görmekten yeni geldim ve ekstra duyguluyum. Beni mazur gör.
Bu gün pek çok şey anlattım ama bu pek çok şeyin anlamını sindirmemi sağlamadı... Şu an kuyunun dibi ile karşı karşıyayım. Sakın gelme!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder