Kendini de Unutsaydın

Bayan Kene bugün üstün bir performans sergiliyor!

Uzun bir aradan sonra işe dönüşü bocalamalarla geçen Bayan Kene ilk iş günü satmak için yaptığı tatlıları evde unutmuş, Bay Nerd imdadına yetişmişti. Kafeye aldığı temizlik malzemeleri arabanın bagajında günlerce gidip gelmişti. Bugün ise Bayan Kene tam her şeyi yanına alarak evden çıktığını düşünüyordu. 

Çay demlemek için mutfağa yöneldi ve suyun bitmiş olduğunu gördü. Damacananın dibinde kalan suyu su ısıtıcısının içine döktü ve su istemek için telefonu aranmaya başladı. Ve o zaman fark etti ki telefonu kendisinden çok uzaklarda, üzülerek ayrıldığı yatağının baş ucunda. 

İçi hüsranla dolan Bayan Kene, "Neyse ki laptopu aldım yanıma." dedi. Laptop çantasını açtı ve ikinci bir şokla karşılaştı. Laptopunun şarjını da evde unutmuştu! 

Ödevini evde unutan çocuklara öğretmenin dediği "Kendini de unutsaydın!" klişesini hak ettiğini düşündü Bayan Kene. 

"Laptopun şarjı da olmasın, tam olsun!" şeklinde söylenerek açtı bilgisayarı. 

O kadar da şanssız değildi! Yüzde yüz dolu şarj barını görünce ufak bir zafer dansı yaptı. Karşı restoranın köpeği bu duruma biraz şaşırdı. Ama çok da üstünde durmadı. Zira Bayan Kene'nin pek çok tuhaf hareketini yakalamıştı. Üşüyen burnunu bol tüylü kuyruğuna sıkıştırarak uykusuna kaldığı yerden devam etti. 

Bayan Kene hemen Bay Nerd'e bir mesaj çaktı Hangouts'dan! 

"SOS, SOS! Telefonum ve laptop şarjım yok, gereğinin yapılmasını talep ederim!" Bu kadar kaba değildi tabii ki ama içindeki aceleciliğin dedikleri buydu. Neyse ki kibar bir insandı Bayan Kene, o nedenle bu kabalığı törpüledi, kendine yönelttiği huysuzluğuna sevimlilik katarak yardım istedi. Su sorunu hallolmuştu!

Ardından bakma ihtimali düşük de olsa Bayan Mavi'ye de bir mail attı. Telefonuna ve şarj aletine ulaşması için Bay Hastalık Hastası'nın yardımına ihtiyacı vardı. Zaten evde durmaktan hoşlanmayan Bay Hastalık Hastası'nın bu görevi seve seve kabul edeceğini düşünüyordu. 

Yavaş yavaş tükenen şarjının gerginliğini Bay Nerd'ün data muhabbetleri ile üstünden atan Bayan Kene, önce suyun gelmesi ile keyiflendi. Hemen ardından Bay Hastalık Hastası, siyah arabası ile gerçek bir kurtarıcı gibi kafenin önünde durdu. Elinde bir adet telefon ve şarj aleti vardı. 

Bayan Kene saat 10'daki acizliğinden saat 12'de kurtulmuş oldu. En büyük gerginlik suyun zamanında gelip gelemeyeceği olmuştu. Bir gelen olur da suya ihtiyacı olur, diye sabah çayını içmemişti. Gösterdiği bu üstün fedakarlığın karşılığını da gelen bir adet müşteri ile aldığını düşünüyor şimdi. 

Ayrıca su da geldi, gerginlik kalmadı ve sabah çayını yudumluyor şu anda.

İki saatin sonunda işlerin yoluna girmesinde emeği geçen herkese ayrı ayrı teşekkürü bir borç biliyor, Bayan Kene.

Peki ne zaman çalışma düzenine alışacak? Ne zaman evden her şeyi tam bir şekilde çıkacak ve sabah mühim şeyleri unutmanın hüsranı ile karşılaşmayacak?

Daha erken yatmam gerektiğine karar veriyor Bayan Kene. Sorunun uykusuzluktan kaynaklandığını düşünüyor. Haftaya çok daha dinç bir şekilde gelmeye karar veriyor. Pazar gecesi oyun yok, diye tembihliyor kendine.

İnsan garip, yalan olacağını bile bile verdiği sözlerden gaza gelebiliyor...