Yılın Çiftini Açıklıyoruz: Bayan Mavi & Bayan Kene

Ortamlar iyice karıştı. 

Karışıklığın ilk düğümü dün sabah atıldı. Beni ne dürttü hatırlamıyorum ama Bay Hastalık Hastası'nın bel ağrısı hakkında güncelleme almak adına kendisini bir aramak geçti içimden ve telefon ettim. 

"Alo?!" Bay Hastalık Hastası gergin ve sinirli bir şekilde açtı telefonu. 

"Belinin durumu nasıl oldu, baba? Merak ettim seni." dedim. 

"İğne oldum gene ama beni geç, annen düştü asıl!" diyerek bomba haberi patlattı. Gözümün önüne Bayan Mavi'nin ayaklarının havalanması gelirken Hastalık Hastası'ndan daha detaylı bilgi vermesini istedim.

"Dirseğine bir şey oldu." dedi. "Bir Zamanlar Sıkıntılı'yı aradım. Gelip anneni hastaneye götürecek."

Welcome to The Jungle

Acılı ve ağrılı bir gururla belirtmek isterim ki, fizik tedavinin gerçek yüzünü gördüm. 

İlk elden, bu zamana kadar duyduğum dedikoduları teyit etme şansım oldu ve diyebilirim ki gerçekten dedikleri kadar var. 

Aslında ikinci haftanın ilk randevusu gayet eski ayarında, gayet sıcak, titreşimli ve sakin başlamıştı. ÇıtıPıtı Tekniker'im bir yandan muhabbet ederken bir yandan diz kapağımın etrafına lazer ışınları atmış, sonra hafif akımlarla beni baş başa bırakmıştı.

Dizime bakım kısmı bittikten sonra egzersiz bölümüne geçtim. Orada da bir değişiklik yoktu. Lalettan Fizyoterapist beni görünce hemen pedallı aletin başına bir sandalye çekti. Her şey eskisi gibiydi. Kendimi biraz daha zorlayarak verdikleri egzersizleri harfiyen yerine getirdim. Dizimde yavaş da olsa bir ilerlemenin olduğu kesindi. 

İlk Haftayı Geride Bıraktık

Sonunda ilk elden fizik tedavi egzersizlerini tecrübe etmiş bulunmaktayım. 

İlk seansta dizime uygulanan yoğun bakımın aynısı 2.seansta da uygulandı ve hemen akabinde egzersizlere geçildi. 

Egzersiz yapmak için sizi başka bir bölüme alıyorlar. Bir rampa, bir merdiven, pedaldan oluşan bir alet, paralel barların arasında yürüdüğünüz bir bölüm, bir adet koşu bandı, bir adet bisiklet ve iki yatağın bulunduğu bir alan burası. Bir duvar boydan boya ayna ve önünde de tutunabileceğiniz bir bar var. Aslında bir nevi spor salonlarında bulunan egzersiz alanı gibi. 

Seanslar Başlasın

 Dizimle ilgili gelişmeler pek muallak.

"Bence ön çapraz bağ yırtık." ifadesini bir doktora yakıştıramadım ama dizimin halen şiş olması ve 3 aylık düz tutma sürecinden sonra çok az kıvrılması sebebi ile düzgün bir teşhis koyulamamasını da anlıyorum. Ben de ekstra işleri zorlaştırdım; Doktor Panzer'in en ufak bacağıma dokunuşunda viyakladım. Baya saçmalamış olacağım ki en son adam "Herhangi bir müdahalede bulunmadım." deme gereği duydu. Ben işi şakaya vurarak "Keh keh, biraz hassasım da, içim kötü oluyor." dedim. Buna karşılık Doktor Panzer doğal olarak "Bu şekilde yaparsan ne olduğunu anlayamam ve düzgün teşhis koyamam." dedi. 

Dediği de oldu. Benim yüzümden düzgün teşhis koyamadı.

RadyoBeyin'de Folk Müziği Zamanı

Beyin dediğin organın çalışma şekli, kup kuru bir süngerin ufak bir temasla koca bir su birikintisini bünyesine çekmesi olarak tanımlanabilir. Tek bir görüntü, tek bir hareket ya da RadyoBeyin'in ilgi alanı olan, tek bir melodi göz açıp kapayıncaya kadar beyninizin bütün kıvrımları arasına dolmuş olabilir. 

Geçenlerde Bayan Kene'nin izlediği Dolly Parton : Here I Am belgeseli sayesinde, RadyoBeyin folk müziğine doydu. Bundan mütevellit, artık yaydığımız FM dalgalarına banjonun o garip tınısı hakim. 

Yan Komşum Keçi İle Muhabbet Denemesi

Geçen gün Yan Komşum Keçi'ye cevap verdim. 

Bay Nerd'le ara ara yaptığımız absürt muhabbetin verdiği mutluluk ve heyecanla dayanamadım ve karşılık verdim. Zaten kendisi de uzunca bir süre muhabbete dahil olmak adına evin içine içine laf atıyordu. Hem saçma zevkli sohbetimize katılmasından ne kadar mutlu olacağımızı söylemek hem de keçicemi geliştirmek adına, nispeten doğru olduğuna inandığım bir telaffuz ile cevap verdim.

Kasım Kasveti

Kasım hep bana kasvetli gelmiştir. Kelime olarak çağrıştırıyor olsa gerek zira kasım aylarına dair hatırımda kalan iç karartıcı ya da hüzünlendirici anılara sahip değilim. Ama kasımın kasvetli bir ay olduğu konusunda da hiç şüphem yok.

Maalesef Ekim ayı hiç hayal ettiğim gibi geçmedi. Bu içimi çok burkuyor. Daha kötü geçme ihtimali  koltukta film izleyip kitap okuyarak geçirdiğim zamanları tabii ki benim için daha değerli kılıyor, şikayet edemem. Ama bir yandan da Ekim ayı hayallerimi gerçekleştirememiş olmanın inanılmaz mutsuzluğu içerisindeyim. 

Sevgili bacağım ile aramızdaki ilişki çok temkinli ve dolayısıyla da çok yavaş gelişiyor. Artık kapı eşiğine tutunup azar azar üstüne yük vermekten koltuk değnekleri ile evin içinde dolaşarak yük verme aşamasına geçtik. Ufak ufak ağrı ve sızılarla bana durumdan ne kadar şikayetçi olduğunu iletiyor ama umursamıyorum. Ben de ondan şikayetçiyim. Dizimi bükememekten, tabutta uyuyan vampir modunda yatıyor olmaktan, tedirgin olmadan yürüyüş yapamamaktan dolayı ben de ondan şikayetçiyim. Gene de bence ilişkimizi adım adım telafi ediyor olmamız iyi. Sadece bu ilerleme hızının yeterli yavaşlıkta olup olmadığı konusunda sıkıntılarım var.