Zorla

Kendimi zorlama dönemim bu aralar. Misal bloga her gün bir yazı yazmak için kendimi zorlayacağım. Ayrıca bu sabah yürüyüş yapmak için de kendimi zorladım. Düzgün beslenmek için kendimi zorluyorum. En başarısız olduğum konu da bu olabilir. Ama diğerlerinde de çok iyi değilim zannımca. Çünkü içinden gelerek yaptığın zamanın tadı bambaşka oluyor. Ama şu anda zorla yaptığım şeylerin üzerimdeki etkisi daha çok çatık kaşlar ve ağrıyan bir bel şeklinde. Pozitif etkilerini üzerimde hissedecek moda sahip değilim belli ki... 

Hala Keşfediyor Olmak Güzel

İnsan 10 yıllık ilişkisini de sekiz yıldan beri beraber olduğu kedisini de, o kadar seneden sonra, farklı özelliklerini tanıyabiliyor. 

Mesela Bay Nerd'ü ele alalım. Sekiz ay öncesine kadar, 10 yıllık beraberliğimizde şiir üzerine konuştuğumuz yoktu. Haiku yazdığını biliyordum ama sevdiği şairler ya da şiirler konusunda bir fikrim yoktu. Şimdi yoğun mektuplaşmalarımız sayesinde, ne tür şiir sevdiği konusunda engin bir bilgiye sahibim. Ece Ayhan'dan beğeneceği şiirleri seçebilirim mesela! O kadar iddialıyım.

Bayan Kene VS Bayan Kene

Pekala Bayan Kene! Silkin ve kendine gel!

Tabii ki bunu yapması demesi kadar kolay değil. Ama artık bir yerden başlamak gerekiyor. 

Sekiz ay olacak. Sekiz aydır üzerine çöken bir karanlık ile varolmaya çalışıyorsun. Aslında bunu bir yere kadar beceriyordun. Ama bu hafta o konuda da sıkıntılar yaşamaya başladın. Ne yoga yaptın ne de adam gibi yediklerine dikkat ettin. Tekrar eski düzenine eski Bayan Kene ile dönmenin zamanı gelmedi mi?!

"mış"larım ve Ben

Beynim boş değil. Bakışlarım boş olabilir ama bu sizi yanıltmasın. Beynim kesinlikle çok gürültülü. Evet, hep aynı sorular... "Ne zaman..." ile başlayan soruların ardı arkası kesilmiyor. O yüzden o kadar gürültülü ki beynimin içi... Takılmış bir plakla yaşıyor gibiyim.

Issız Çöllerden Serin Sulara Demek İsterdim

Ama diyemiyorum. İçinde bulunduğum dünya gittikçe daha da çölleşiyor. Yaptığım her şeye rağmen yaşadığım dünyayı kuraklıktan kurtaramıyorum. 

Pek çok şeyi denedim ve hala deniyorum. Beslenme, spor, el işi, dizi, film, oyun, arkadaş buluşması, ufak tatil kaçamakları... Ama hala hepsinden aldığım verim çok az. Çünkü günün sonunda ben, evim ve hayvanlar alemi kalıyoruz. Her birimiz Bay Nerd'ün yokluğunu hissediyoruz. Birbirimizi avutmaya çalışıyoruz ama nafile.

Dandik dönem 6 ayı geçti ve hala bitiş çizgisini göremiyoruz. 

İnsanlardan "Elbet bitecek, bitmek zorunda." cümlesini duymaktan o kadar sıkıldım ki... Biteceğini ben de biliyorum. Her türlü bitecek. Ama bu beni rahatlatmıyor. Önceden rahatlatıyordu çünkü kafamda 6 ay ile 1 sene arasında biteceğini düşünüyordum. Şimdi 6 ay geçti. Koca bir 6 ay, hiçbir gelişme olmadan geçti. Neden sonrasında olsun ki? Neden 2 sene sonra olmasın? Bunun aksini iddia edecek bir allahın kulunu tanımıyorum.

Bunun aksini bana dün tarot kartları söyleyebildi ancak. Mantığımın ötesinde, gerçeklikten uzak tarot kartları.

Zaten elle tutulur şeyler işimize yaramıyor, bari totemler, kartlar, fallar yüzümüze gülsün de oyalanabilelim.

Bir Gün Gene Akşamdan Kalmışım

O kadar akşamdan kalmayım ki ancak o kadar olur. Belki de ilk defa, uzun akşamdan kalmalarımdan sonra ilk defa, evden, yataktan çıkmayı istemedim. Uyandım ve önümdeki günü nasıl bitireceğimi düşündüm bir süre. Ve anladım ki düşünerek bitmeyecek. Aksiyona girmek şart. 

Neye Niyet Neye Kısmet

Aslında niyetim, daha doğrusu laptopun başına geçme niyetim blog yazmak değildi. Dalyan Gastesi için yazmaya başladığım ama bitiremediğim haberi bitirmekti. Ama bir yandan da beynimin bir köşesi çok kötü bir yazı olduğunu düşünüyor, yazıya uygun fotoğraf bulamayacağını düşünüyor ve kesinlikle komik olmadığını düşünüyordu. Daha komik ve gazeteye uygun bir hale nasıl getireceğim konusunda beyin fırtınası yaparken laptopun başına geçtim ve dalgınlıkla blog sayfamı açtığımı fark ettim.