Kara Delik

 *Okuyucunun dikkatine... Okumak üzere olduğunuz yazı çok mutsuz, karanlık ve çaresiz diyarların dehlizlerinden yazılmıştır. Yazar, tatsız bir yazı okuyacağınızın bilincinde olmanız için ufak bir uyarı yapma gereği duymuştur. Bu uyarı ile de hiçbir sorumluluk almadığını beyan eder. Teşekkürler.

Dün uzun zamandan sonra aralıksız 6 saatlik bir süreyi yalnız başıma, İztuzu plajında geçirdim. Kendimi şımartmak istediğim için şezlong bile kiraladım. Yanımda soğuk çanta içerisinde getirdiğim 3 biram, bir sigara paketim, kulaklığım, telefonum, tabii ki cüzdanım ve güneş kremim vardı.

Bay Nerd'e Mektup

Bay Nerd'e son yazdığım mektuptan son derece memnun kaldım. Bence beni ve Bay Nerd'le ilişkimi anlatan pek hoş bir mektup oldu. O yüzden buraya da bırakıyorum. Bayan Kene her hafta yazacak ne buluyor diye merak ediyorsanız, buyrun!

Mutlu ama Korku Dolu Aynı Zamanda

Çok karışık duygular içerisinde olduğumu söyleyebiliriz. Hayatımızın normale dönme ihtimali 30 Ağustos günü yayınlanan bir haber ile beklenmeyen bir artış gösterdi. Haberi önce çok ifadesiz bir şekilde karşıladım. Öyle ki Bay Nerd'ün annesinin heyecanını çok soğuk bir şekilde paylaştım. Ama onun ardından gerçekleşen her telefon konuşmasında bu soğukluğum biraz daha kırıldı, biraz daha kırıldı ve en sonunda Bay Nerd ile aynı durumda olan iş arkadaşının eşi ile konuşmamda ağlamaya başladım. Ama bunun sebebi mutluluk değildi. Daha çok korku hakimdi. Yaşanan yeni gelişmenin başımıza daha başka felaketler getireceğinden korkuttuğumu anladım. Çünkü "Sistem"e karşı hiç ama hiç güvenim kalmamıştı! Sistem, bizim başımıza iyi bir şey gelmesine izin vermezdi. Biz onun çarkları altında ezilen bir güruha dahildik. O yüzden gerçek suçlunun yakalanmış olması suçsuz olan Bay Nerd'ün çıkacağı anlamına gelmiyordu, benim gözümde.

Bir sonraki telefon konuşması ile Bay Nerd ile oldu.

Portrait of Bayan Kene by Dall-E

Artık Seninle Böyle Bir İlişkim Var İstanbul

İstanbul'un benim için iki güzelliği var. Bunlardan bir tanesi, yolculuğun amacı, Bay Nerd'ü görmek. Bir diğeri ise sinemaya gidebilmek. Gerçekten İstanbul'da yapılacak tek güzel, mantıklı ve beni mutlu eden şey sinemaya gitmek. 

Son gidişimde bunun bana ne kadar iyi geldiğini biraz daha anladım. 

Cuma günü Bay Nerd'le görüşten çıktım. Kafamda hali ve tavrı ile ilgili çeşitli sorunlar ve bu sorunları nasıl çözebileceğim konusunda düşünceler dönüp duruyordu. Bir yandan da güzel bir görüşme olmuştu aslında. Sanki her şey normalmiş gibi muhabbet edebilmiştik bir an. O bir an... Mükemmeldi...

Ekspresyonizmin Dalgaları

Dün, The Humans filmi ile güzel bir gece geçirdim diyebilirim. Senaryosu ve yönetmenliği Stephen Karam'a ait olan bu tek mekanda, tek bir günü anlatan aile yemeği filmi beklentilerimi karşıladı diyebilirim. 

Ne beklediğimi anlatmak için ise zamanda biraz geriye gitmemiz gerekiyor.

Sakin Sularda Geziniyoruz Bugün

Bir şekilde, 15 ayın sonunda hayatımı bir rutine oturttum. Hoş, sadece iki haftadır günlerim aynı şekilde geçiyor ve belki de "rutin" demek için bir az erken ama hayatımı bir rutine oturttuğum düşüncesi kendimi iyi hissettiriyor. O yüzden biraz erkenci davranacağım ve "rutin" olarak tanımlayacağım.

Ve çok büyük ihtimal, bu yazıyı yayınladıktan iki üç gün sonra hayatım tamamen farklı bir yola girecek ve rutinimden geriye hiçbir şey kalmayacak. Genelde böyle oluyor. Ne zaman bir şeyden artistik bir şekilde bahsetsem ilerleyen tarihlerde bahsettiğim şey neyse tamamen yerle bir oluyor. Ama ben bahsetmekten vazgeçmiyorum. Acaba içten içe bozulmasını istediğim için mi?! 

Yok yok, bu sefer o kadar derin kanallarda gezinmeyeceğiz. Basit bir yazı yazacağız. Basit rutinimizden bahsedeceğiz ve bununla gurur duyacağız.