Normalde başlıklarımdaki kelimelerin baş harfinin büyük harf olmasına dikkat ederim ama şu an çok farklı bir noktadayım.
Keşke Mükemmel Çevirmen şu an bu satırları okusa... Ama okusa benden tiksinir. Daha önce tiksinmişliği var. Özellikle "Okumaya dayanamadım!" dediği bazı yazılarım bile var. Bence bu da bir başarı!!
Kaç tane içtin? Görüşme nasıl geçti? Madem görüşme böyle iyi geçti neden 6 tane bira içiyorsun?
Bu akşam en sonunda ne zamandır ihityacım olan melankoliyi buldum, yanıma aldım ve beraber Iron & Wine dinliyoruz.
Önceden beceriksizce denemelerim olmuştu ve kendimi televizyonun karşısında sızar vaziyette bulmuştum. Şimdi ise resmen havamızı bulduk, değil mi?
Pek acayip, pek karmaşık bir rüya gürdüm. O kadar bölük pörçük ki aslında nasıl anlatacağımı da bilmiyorum. O yüzden sadece en net aklımda kalan kısmını anlatacağım.
Evimizden caddeye giden toprak bir yol var. Sanırım o yoldayım. Diğer bir ihtimalde annemlerden Marmarlı'ya giden bir yol var. Ya da o yoldayım. Güneş inanılmaz parlak. O kadar ki göğe bakamıyorum. Ama sıcak değil hava. Sadece çok parlak.
Bu haftaki telefon konuşması tatsız başladı.
Pazartesi günü online görüşme yaparak Bay Nerd'ü hâkim karşısına çıkarmışlar. Aslında bu zaten beklediğimiz ve sonunda bir şey çıkmayacağını bildiğimiz bir "aylık değerlendirme" idi. Ama hâkim karşısına çıkmış olmak ve hiçbir avukatın da o görüşmede bulunmuyor olması Bay Nerd'ü rahatsız etmiş.
"Pazartesi hâkim karşısına çıkardılar. Avukatların haberi yok. Bana savunmana ekleyeceğin bir şey var mı, diye sordu hâkim. Yok, dedim. Tutukluluğunun devamına diye karar verdi." dedi. Morali bozuktu, kızgındı.
Ve ben de başka herkesin yaptığı hatayı yaptım ve ona "Moralini bozma." dedim. Gerçek bir aptalsın Bayan Kene!
Şarkı mı böyle yoksa amfiden mi kaynaklanıyor, diye geçirdi aklından. Lanet elektronik indie müzikler!
Sen aniden kesildi, başından aşağı saniyenin binde birinde kaynar sular döküldü ve şarkı kaldığı yerden devam etti.
Bu gerginliğe daha fazla dayanamacağına karar verdi ve hışımla ayağa kalktı. Amfinin bağlı olduğu telefonun kilidini açtı sert hareketlerle. Bildiği, sevdiği, ritmine, müziğine aşina olduğu bir parça açmaya karar verdi. Düzensiz kesintilerin olmadığı, normal bir şarkı!
Bir süre amfinin başında dikilerek parçada olmaması gereken cızırtı ve duraklamaları duymayı bekledi. Patti kazasız belasız şarkıya girdi;
Neredeyse 2 aydır yazmıyorum ama bunun çok mantıklı bir sebebi var. Belki de ilk defa yazamıyor oluşumun bu kadar mantıklı bir sebebi var.
Hâlâ bu sebebi başından sonuna kadar anlatacak gücü kendimde bulamıyorum. Belki de henüz bir sona ulaşamadığı için olabilir bu. Ama ihtimaller üzerine düşünmek mevcut durumu değiştirmiyor. Ve mevcut durum benim hâlâ 23 Nisan'da başlayan kaosu anlatmaya halimin olmayışı.
Gene de kısa, ruh halimi en basit haliyle anlatan bir yazı yazarak geri dönmeyi başardım. Çok kaliteli bir geri dönüş olmadı, farkındayım. Ama zaten hayatımda şu ara kalite aramıyorum.
"Aramıza tekrar hoş geldiniz Bayan Kene. Görüyorum ki yakın arkadaşlarınız Charlie ve Holden'ı da yanınıza almışsınız." diyor üzerinde kırmızı bir döpiyes olan saçları, elleri ve yüzü bakımlı olan spiker.
Bayan Kene suratına zoraki bir gülümseme yerleştiriyor. Spikerin karşısında kendi bakımsız saçları, elleri ve yüzü ile olmaktan rahatsız. Ama bir yandan da orada olması gerekiyor. Dinlemesi ve anlatması gerekiyor. En azından yanımda onlar var, diye düşünüyor. Solunda kafasındaki kasketi ellerinin arasında almış Holden oturuyor. Yüzünde yarım bir gülümseme, o da Bayan Kene gibi huzursuz bir şekilde bekliyor. Sağında ise eski püskü ayakkabıları ayağına büyük gelen Charlie. Charlie üzerindeki pespaye kıyafetlerden rahatsız gibi gözükmüyor. Sanki kafasındaki şapka ve elindeki baston bütün pespayeliğini atıp ona beyefendi bir hava katıyor. İyi ki onlar var, diye içinden geçiriyor Bayan Kene. Yoksa buna cesaret edemezdi.
