"mış"larım ve Ben

Beynim boş değil. Bakışlarım boş olabilir ama bu sizi yanıltmasın. Beynim kesinlikle çok gürültülü. Evet, hep aynı sorular... "Ne zaman..." ile başlayan soruların ardı arkası kesilmiyor. O yüzden o kadar gürültülü ki beynimin içi... Takılmış bir plakla yaşıyor gibiyim.

Issız Çöllerden Serin Sulara Demek İsterdim

Ama diyemiyorum. İçinde bulunduğum dünya gittikçe daha da çölleşiyor. Yaptığım her şeye rağmen yaşadığım dünyayı kuraklıktan kurtaramıyorum. 

Pek çok şeyi denedim ve hala deniyorum. Beslenme, spor, el işi, dizi, film, oyun, arkadaş buluşması, ufak tatil kaçamakları... Ama hala hepsinden aldığım verim çok az. Çünkü günün sonunda ben, evim ve hayvanlar alemi kalıyoruz. Her birimiz Bay Nerd'ün yokluğunu hissediyoruz. Birbirimizi avutmaya çalışıyoruz ama nafile.

Dandik dönem 6 ayı geçti ve hala bitiş çizgisini göremiyoruz. 

İnsanlardan "Elbet bitecek, bitmek zorunda." cümlesini duymaktan o kadar sıkıldım ki... Biteceğini ben de biliyorum. Her türlü bitecek. Ama bu beni rahatlatmıyor. Önceden rahatlatıyordu çünkü kafamda 6 ay ile 1 sene arasında biteceğini düşünüyordum. Şimdi 6 ay geçti. Koca bir 6 ay, hiçbir gelişme olmadan geçti. Neden sonrasında olsun ki? Neden 2 sene sonra olmasın? Bunun aksini iddia edecek bir allahın kulunu tanımıyorum.

Bunun aksini bana dün tarot kartları söyleyebildi ancak. Mantığımın ötesinde, gerçeklikten uzak tarot kartları.

Zaten elle tutulur şeyler işimize yaramıyor, bari totemler, kartlar, fallar yüzümüze gülsün de oyalanabilelim.

Bir Gün Gene Akşamdan Kalmışım

O kadar akşamdan kalmayım ki ancak o kadar olur. Belki de ilk defa, uzun akşamdan kalmalarımdan sonra ilk defa, evden, yataktan çıkmayı istemedim. Uyandım ve önümdeki günü nasıl bitireceğimi düşündüm bir süre. Ve anladım ki düşünerek bitmeyecek. Aksiyona girmek şart. 

Neye Niyet Neye Kısmet

Aslında niyetim, daha doğrusu laptopun başına geçme niyetim blog yazmak değildi. Dalyan Gastesi için yazmaya başladığım ama bitiremediğim haberi bitirmekti. Ama bir yandan da beynimin bir köşesi çok kötü bir yazı olduğunu düşünüyor, yazıya uygun fotoğraf bulamayacağını düşünüyor ve kesinlikle komik olmadığını düşünüyordu. Daha komik ve gazeteye uygun bir hale nasıl getireceğim konusunda beyin fırtınası yaparken laptopun başına geçtim ve dalgınlıkla blog sayfamı açtığımı fark ettim.

Dördüncü Ayın Son Görüşünü de Geri Bıraktık

Bir görüş gününü daha arkamda bıraktım. Böylece 4 aydır içeride olan Bay Nerd'ü 8. defa görerek heyecan ve sinirle, Eylül ayının görüş takviminin açıklanması için 31 Ağustos'u beklemeye başladım. 

Anlaşılan bu o kadar karmaşık bir iş ki, ayın son günde belli oluyor bir sonraki ayın görüş günleri... Hayat onlar için zor olmalı...

Kimin için kolay ki? Salı günü Bayan Mavi'nin Bay Nerd ile görüşmesini beklerken, görüş günü o gün olan diğer tutuklu yakınları ile bir muhabbetin içerisinde buldum kendimi. Genellikle uyuşturucu satıcılığından içeri girmiş ağır kullanıcı olan oğulları ve eşlerini görmek için bekleyen insanlardı. Kimisinin cezaevi ilk defa ikinci evleri olmuş, kimisinin ise kendisi dışında bütün aile üyeleri İstanbul'un farklı cezaevlerinde ziyaretler bekliyordu. Oğlu ve torunu içeride olan bir kadından tuttun da bir yol kavgasına karışmış tek oğlunu görmeye gelenler vardı.

SİZ, Kullandığınıza sadece siz değil, herkes memnun kalacak!

Aslında yapmam gereken şeyler var (hayvanlar alemi ile ilgilenmek gibi) ama hazır içimden gelmişken, sıcağı sıcağına yazmak istedim.

Az önce Beyaz Fonlu Uzman'ım ile görüşmem vardı. Bu günün konusu içimdeki nefret ve öfke idi. Direkt bu olarak konuşulmadı konu, iş hayatından açıldı ve geldiği nokta hissettiğim hınç oldu. Fark ettim ki bu son hafta beni kıskıvrak saran duygu bu. Nefret ve öfke.

Veranda da sarhoş- Şaka şaka!

Merhaba Charlie. Merak etme, bu sefer verandadaki kadın sarhoş değil. Hatta veranda da bile değil! Çalışma odasında, bilgisayarının karşısında. Gün içinde yapması gereken işleri bitirdiği için görevini başarı ile tamamlamış bir robotun duygu durumuna sahip. Robot? Duygu durumu? Error 378!!

Sanırım bu aralar bütün yazı yeteneğimi iki günde bir Bay Nerd'e mektup yazmaya harcadığım için, müstehcen yazı işimi yaptığım zamandan daha da bitmiş haldeyim. Elim ne bir kalem alıyor ne de kıçım bilgisayarın karşısındaki koltuğa oturuyor.

Peki bu akşamın özelliği ne? Bayan Goth'un verdiği görevi yerine getirme bilinci. Çünkü şu aralar Bayan Kene bir robotmuş gibi davranıyor. Eğer verilen komut hakkında çok net bir "hayır"ı yoksa, komutu yerine getirmeye karar veriyor. O yüzden izlediği korku dizisinin bir bölümünü daha bitirdikten sonra zor da olsa kendini televizyonun karşısından kaldırıp bilgisayarın karşısına atabildi. Çalışma odasının erimeye iki kala sıcaklığına rağmen bilgisayarı açtı, buna karşılık olarak üstünde nemden, terden, sıcaktan ve sıkıntıdan 12ton ağırlığına ulaşmış tişörtünden kurtuldu.