Beyin Ne Tuhaf Şey

Beynime olan sevgim geçenlerde gene bir kabardı. Anlatayım...

Düşünür Veggi Hanım'la yürüyüş yapma planını gerçekleştirmek adına buluşma noktasına yürürken sol kulağımda aniden başlayan bir hava kaçırma rahatsızlığı yaşadım. Tam olarak nasıl bir problem, bilmiyorum. Hani arabayla dağ tepe çıkarken kulağınız tıkanır ve siz esneyerek açarsınız ve o tuhaf "pof" sesini duyarsınız ya, işte o "pof" sesinden arka arkaya 4-5 tane çıktı kulağımdan. Garip bir vakum etkisinin altında kalmış gibiydi. Sadece sol kulağımın başına aniden böyle bir şey gelmiş olması beni rahatsız etti. Neyse ki yürüyüş yapacağım, diye geçirdim içimden. Yoksa kafanı kurcalayacak ve günümü kendimi dinleyerek, internette nedenlerini araştırarak geçirecek, Bay Hastalık Hastası'nın izinden gidecektim. 

Gün içinde aklıma gelmediği gibi tamamen unutarak günü bitirdim. Ta ki rüya görünceye kadar...

Bir cenazedeyim. Kendi cenazemdeyim. Annemlerin yanında duruyorum, Bay Nerd gelenlerin taziyelerini alıyor, ben de uzaktan seyrediyorum. Sonra insanlar benim yanıma geliyor ve taziyelerini bana da iletiyorlar. 

"Teşekkür ederim." diye karşılık veriyor ve durumu açıklıyorum. "Böyle bir tuhaflık oldu, evet, cenazemi ölmeden kaldırmak zorunda kaldık." Yanımda Bayan Mavi ve Bay Hastalık Hastası kafa sallıyorlar. 

Durumun absürtlüğü o an dank ediyor sanki ve gülmeye başlıyorum. Kendi kendime çok saçma, diyerek gülüyorum. Sonra ciddileşiyor, saçma maçma, sonuçta bir hafta sonra öleceksin, diyip ciddileşiyorum. Ama hala bir şeyler oturmuyor. Bay Nerd'e bakıyorum. Bari boşanayım, diye düşünüyorum. Arkamdan evrak işleriyle uğraşmak zorunda kalmasın.

Tabutum ortada duruyor, insanlar bir tabuta bir de bana bakıp geçiyorlar yanından. Cenaze alanına Türk İşi Jarlaxe giriyor. Tabuta doğru gidiyor, sonra beni görüyor. Üzgün yüzü önce şaşırıyor, sonra mutlu oluyor sonra da sinirleniyor. Hışımla yanıma geliyor. 

"Ne demek oluyor şimdi bu?!" diye kızıyor. 

"Ben de senin kadar şaşkınım." diyorum. "Bir hafta sonra öleceğimi ve idari problemlerden dolayı cenazemi erken kaldırmak zorunda olduklarını söylediler." Açıklamanın saçmalığı ile yine gülüyorum ama Türk İşi Jarlaxe çok ciddi. Ben de ciddileşiyorum. Gözlerim tekrar Bay Nerd'e kayıyor ve uyanıyorum.

Görünen o ki, vücudumla alakalı beni tedirgin eden bir şey olduğu zaman onu unutmuyorum! Kafamda yer ediyor. Kulağımda böyle bir şey olmuş olması aklıma geldikçe beni düşündürüyor. İçimdeki Bay Hastalık Hastası'nın zihnimi ele geçirmesine izin vermiyorum ama çok da üstünü kapatamıyorum belli ki... Ama işin güzel tarafı bununla baş etme yöntemini sevdim. Önceki rüyalarım gibi baştan sona dram, korku ve hüzün içinde değil. Önceki rüyalarım Kore filmlerindeki dram gibi iken şimdi daha çok Japon filmlerindeki kara komedi tadında. Şikayetçi değilim. Beynimin olaylar ve sorunlarla baş etmeye çalışmasını izlemek eğlenceli.

Her an işler pisleşebilir ve ben kendimi gene bir Kore dramı içinde bulabilirim, tabii. Zira beynimin sağı solu da pek belli olmuyor.

Bir de bir ara Kulak Burun Boğaz'dan randevu alayım da ne derdim varmış ya da bir derim var mıymış, anlayayım.